بعد از خواندن این مقاله اطلاعات شما از دکترها بیشتر خواهد شد

بروس لیپتون

 

 

سوال اینجاست اگر ما این توانایی را داریم تا سالم و جوان بمانیم، چرا مریض می شویم؟ یکی از مهمترین دلایل آن استرس است. با استفاده از

سلول ها و انسان شما یاد خواهید گرفت استرس چگونه عمل می کند. چند سلول در ظرف کوچک کشت میکرب می گذاریم و به دو گروه آنها را

تقسیم می کنیم. در یک گروه مواد مغذی جلوی سلول ها می گذاریم و جلوی دیگر سلول ها مواد سمی. سپس همه را در دستگاه “اینکیو بیتر”

(دستگاه رشد) قرار می دهیم. وقتی بعد از مدتی برمی گردیم و آنها را چک می کنیم، فکر می کنید سلول ها چه وضعیتی پیدا کرده اند؟

در قسمتی که مواد مغذی قرار داه بودیم، سلول ها به سمت این مواد (پیام های مثبت) حرکت کرده اند، و در قسمت دیگر که مواد سمی قرار داده

بودیم سلول ها از مواد تحدید کننده (پیام های منفی) دور شده اند. پس وقتی سلول چیزی را می بیند که باعث رشد می شود، به سمت پیام

حرکت می کند، با دستان باز تا آنرا در بر بگیرد، ولی وقتی چیزی را ببیند که سم است از آن پیام منفی دور می شود و خودش را می بندد.

سلول ها نمی توانند همزمان باز و بسته باشند. سلول ها نمی توانند همزمان به سمت چیزی حرکت کنند و یا دور شوند. سلول ها یا در حال

رشد و یا در حال حفاظت از خود هستند. سلول ها به سمت پیام های مثبت حرکت می کنند وقتی در حال رشد هستند، و از پیام های منفی

دور می شوند، دفع می شوند و در حالت حفاظت از خود قرار می گیرند.  

ذهن وقتی شرایطی را که در محیط اطراف وجود دارد درک می کند، و زمانی که باور می کند تحدیدی وجود دارد پیامی را به سلول ها می

فرستد که محیط حمایت نمی کند. این سیستم “هیپوثالمیک پیتیوتری آدرنال اکسیس” نام دارد.

“هیپوثالاموس” قسمتی در مغز است که تفسیر کننده درک می باشد. وقتی استرس را می بیند می خواهد این خبر را به کل بدن بدهد که اتفاقی

در حال وقوع است. پس پیامی را به “غده هیپوفیز” می فرستد، و این غده پیام هایی را به پنجاه تریلیون سلول در بدن می فرستد. اگر شرایط تحدید

آمیز باشد، پیامی را به غدد “آدرینال” (غده هایی که در قسمت بالای کلیه ها قرار گرفته اند) می فرستد. فهم کلی این غدد جنگیدن یا فرار کردن

است.

سپس این غدد هرمون استرس را در کل بدن رها می کنند. اولین کاری که هرمون های استرس انجام می دهند این است که باعث می شوند در ابتدا

خون به سمت دست ها و پاها برود. چرا دست و پا؟ بخاطر اینکه بتوانید فرار کنید و یا بجنگید.

سوال، قبل از اینکه خون به سمت دست ها و پاها برود کجا بود؟ در “ویسرا” ( عضو بزرگی در بدن که شامل قلب، شکم، ریه ها، و روده می باشد)، و

وظیفه “ویسرا” رشد و سلامتی است. پس زمانی که خون “ویسرا” را ترک می کند تا به دست ها و پاها برود، چه اتفاقی در توانائی شما برای رشد

و سالم ماندن می افتد؟ کاهش می یابد. دلیلش این است که وقتی بدن در حال محافظت از خود قرار می گیرد، رشد قطع می شود. درست مثل

آزمایشی که انجام دادیم، حالا کل بدن در حالت رشد یا محافظت از خود است و همزمان هر دو را نمی تواند انجام دهد.

وقتی صحبت از رشد می کنیم، منظور فقط مراحل تبدیل یک کودک به یک بزرگسال نیست. بدن نیاز دارد که هر روز رشد کند، حتی بدن یک فرد صد

ساله. دلیلش هم این است که سلول ها هر روز در حال مردن هستند. میلیارد ها سلول مانند قسمت بیرونی دل و روده باید هر سه روز یک بار

جایگزین شوند. به همین خاطر است افرادی که شیمی درمانی می شوند مشکل در هضم غذا دارند، همچنین ریزش مو و رشد بد پوست.

پس اگر روزهای شما با استرس پر شده اند،  هرمون های زیادی را در بدن رها می کنید تا آماده برای جنگ یا فرار شوید. به همین خاطر شروع می

کنید به مریض شدن چرا که سلول ها با سرعت مناسب جایگزین نمی شوند.

همانطور که تعریف کردیم که چگونه استرس باعث می شود هرمون ها در بدن رها شوند و در نهایت باعث فرستادن خون به دست ها و پاها شوند،

در اصل انرژی بدن را  برای جنگ یا فرار در دست ها و پاها ذخیره میکند.  

یکی از مهمترین استفاده انرژی در بدن، در بخش سیستم دفاعی بدن است. نتیجه منطقی اینکه وقتی هرمون های استرس خون و یا انرژی بدن

را به سمت دست ها و پاها می برد، در اصل باعث قطع سیستم دفاعی بدن می شود.

اهمیت موضوع در این است که در حال حاضر ما آلوده به تقریباً تمام بیماریها و جرم هایی که انسان می تواند داشته باشد، هستیم. در همین لحظه اگر

نمونه خونی از فردی گرفته شود، در آن ویروس ها، باکتری ها و انگل ها وجود دارند. شاید بپرسید اگر آلوده هستیم پس چرا مریض نیستیم؟ برای

اینکه وقتی سیستم دفاعی بدن بخوبی کار می کند مانع انگل ها و جرم ها می شود تا فرد را مریض کنند. ولی لحظه ای که سیستم دفاعی بدن قطع

می شود این موجودات زنده شروع می کنند به رشد کردن مجدد.

پس این ایده که شما مریضی را می گیرید در واقع واقعیت ندارد، شما در حال حاضر مریضی را در خود دارید. این جرم ها و انگل ها بعنوان موجودات

زنده فرصت طلب شناخته شده اند. بنابراین زمانی که شما در زیر فشار استرس هستید و سیستم دفاعی بدن را قطع می کنید، به این موجودات

زنده این فرصت را می دهید تا مریضی را ایجاد کنند. وقتی بعضی از این مریضی ها را می گیریم به دکتر می رویم برای گرفتن دارو و برای کشتن

جرم ها و باکتری ها. اگر مریضی سرعت بالایی دارد، خوب این کمک کننده است. ولی برای اینکه درمان شوید خیلی مهم است که بتوانید استرس را

کنترل کنید چرا که باعث قطع سیستم دفاعی بدن شده و در نهایت مریضی را سبب شده است.

حالا ما دو مشکل با استرس داریم: رشد را متوقف می کند و سیستم دفاعی را از کار می اندازد. مشکل دیگری نیز وجود دارد که باعث افزایش

بیشتر استرس می شود. مشکل سوم. وقتی بدن در حالت جنگ یا گریز قرار می گیرد، فکر می کنید این یک دلیل آگاهانه است یا یک رفتار غیر

ارادی؟ باید به این موضوع خوب توجه کنید، همانطور که گفته شد  هرمون های استرس با فشردن رگ های خونی در دل و روده و فرستادن آن به

حاشیه، همچنین وارد مغز شده و با فشردن خون در رگ های قسمت جلوی مغز، جایی که هوشیاری وجود دارد، خون را به سمت پشت مغز می

فرستند، برای کمک به رفتار غیر ارادی. این به این معنا است که وقتی زیر بار استرس قرار می گیرید هوشمندی کمتری دارید.  

بطور مثال مردم آمریکا را در نظر بگیرید. چرا که دولت این کشور به این موضوع آگاه است، و از زمان 9/11 (یازده سپتامبر 2009) استرس را

در تلویزیون، روزنامه ها و رسانه های اجتماعی زنده نگه می دارند. از زمان 9/11 هر سال شرکت های دارو سازی 20% سود بیشتری داشته اند،

و در عرض 5 ال 100% سود بیشتر از فروش دارو داشته اند.

پس مهم است توجه داشته باشید که استرس به شکل های مختلف تأثیر گذار است ولی همه آنها منتهی به قطع زندگی می شوند. حالا مسئله

اینجاست که وقتی در این مسیر حرکت می کنیم، در محافظت از خود، رشد را قطع می کنیم و این باعث شروع مریضی می شود. در اصل زندگی

منفی و بی کیفتی فرد خواهیم داشت. حال تصور کنید فرد بتواند استرس را از زندگی خود حذف کند، فکر می کنید در کجای زندگی قرار دارد؟ در

نقطه صفر. بعبارتی اگر زندگی شاد و مفیدی می خواهید فقط حذف استرس کافی نیست، شما نیاز به عشق و شادی برای رشد بهتر و زندگی

با کیفیت دارید.

بعد از خواندن این مقاله اطلاعات شما از دکترها بیشتر خواهد شد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *