من سعید چکنی، مدرس زبان انگلیسی از خواندن و تحقیق کردن لذت می برم. دانش و دیدگاهی که مطالعه به من

می دهد مهارت های تدریس مرا تقویت کرده است. تجربه تحصیل در یکی از بهترین کالج های انگلستان، کاپفورد

کالج، و همچنین تجربه 10 ساله آموزش زبان انگلیسی به بزرگسالان به من کمک کرده است جایی که شخصیت

ها و سبک های یادگیری مختلف وجود دارد انعطاف پذیر باشم. متوجه شده ام زبان آموزان با سطح هوشی و

یادگیری مختلف هر یک نیاز به سبک آموزشی خاص خودشان را دارند. در اولین سال های تدریس سبک خاص و

منحصر بفردی را برای آموزش در نظر گرفته بودم و بر طبق آن پیش می رفتم. این روش بسیار کاربردی بود و

به زبان آموزان کمک می کرد تا در کوتاهترین زمان ممکن به سطح خوبی در زبان انگلیسی برسند. چیزی که

باعث نگرانی من شد این بود که چرا همه زبان آموزان به یک اندازه پیش رفت نمی کنند. با ایجاد این سوال در ذهن خود و مطالعه در این خصوص،

به این نتیجه رسیدم که سبک آموزشی موجود را بر اساس شخصیت، توانایی و شرایط زبان آموز  انعطاف پذیر کنم. و این امر باعث شد صد در

صد زبان اموزان به نتیجه مطلوب برسند.

 

به عقیده من

متخصص بودن در زبانی که آموزش می دهید لزوماً به معنی آموزش خوب نیست! بدون شک مهارت داشتن در زبانی که تدریس می شود بسیار مهم

است ، اما این تنها یک پیش نیاز برای آموزش عالی است. فقط به این دلیل که می توانید به یک زبان صحبت کنید ، به این معنی نیست که می توانید آن

را به خوبی آموزش دهید.

با ایجاد یک رابطه مثبت و بلند مدت از طرف مدرس اغلب می تواند به عنوان کاتالیزوری با شکوه برای رشد مهارت های زبان در زبان آموزان عمل

کند. زبان آموزان احساس راحتی می کنند، آنها باید احساس کنند معلم آنها واقعاً به آنها اهمیت می دهد.

یک معلم خوب باید یک روانشناس نیز باشد. استفاده از روانشناسی در کلاس درس همیشه جزء اساسی آموزش بوده است و به معلمان کمک می کند تا

روشهای آموزشی را تدوین و توسعه دهند و کلاسهای آموزشی غنی از یادگیری ایجاد کنند. اصول روانشناسی تربیتی به معلمان کمک می کند  نقاط

قوت و ضعف زبان آموزان را درک کنند. روانشناسی همچنین به معلمان کمک می کند تا از اندازه گیری ها و ارزیابی ها به درستی استفاده کنند ، تا

میزان یادگیری زبان آموزان را بهتر ارزیابی کنند.